Κατά την διάρκεια λειτουργίας των συστημάτων με χαμηλό φορτίο, θαλασσινό νερό εισέρχεται στο σύστημα διάχυσης, όταν δεν υπάρχουν αντεπίστροφοι διαχύτες. Λόγω του μεγαλύτερου ειδικού του βάρους, το θαλασσινό νερό εισέρχεται στον αγωγό και δημιουργεί ένα στρώμα στον πυθμένα του.

Επίσης μπορεί να φράξει αρκετές οπές εξόδου με αποτέλεσμα την διαταραχή της εσωτερικής υδραυλικής συμπεριφοράς και της δυνατότητας διασκορπισμού του συστήματος διάχυσης. Αυτό μπορεί να περιορίσει μέχρι και κατά 20% την παροχή του συστήματος. Όταν η εκροή από την εγκατάσταση επεξεργασίας των λυμάτων αυξηθεί σε περιόδους αιχμής, η υδραυλική συμπεριφορά είναι τέτοια που πολλές φορές η αυξημένη παροχή δεν επαρκεί για την εκδίωξη του θαλασσινού νερού.

Σε αγωγούς εκροής με αντλίες, παρουσιάζεται συχνά μεταβολή της πίεσης κατά το ξεκίνημα και το σταμάτημα των αντλιών. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα νερό, άμμος, λάσπη κλπ. να αναρροφώνται μέσα στον αγωγό από τα στόμια διάχυσης. Οι αντεπίστροφοι διαχύτες Tideflex® αποτρέπουν αυτήν την εισροή κατά την διάρκεια υδραυλικών ασταθειών.

Αυτό το φαινόμενο δεν ήταν γνωστό μέχρις ότου βιντεοσκοπήθηκε ένας αντεπίστροφος διαχύτης Tideflex® ''αναρροφημένος'' μέσα στον αγωγό εκροής μετά από μία απότομη διακοπή του ρεύματος. Είναι προφανές ότι εάν δεν είχε εγκατασταθεί ο αντεπίστροφος διαχύτης Tideflex®, μεγάλες ποσότητες αλμυρού νερού, άμμου, λάσπης και σκουπιδιών θα είχαν εισέλθει στο σύστημα.

Στη βόρεια Ισπανία υπάρχει ένα σύστημα διάχυσης εφοδιασμένο με αντεπίστροφους διαχύτες TF-2 που είναι εκτεθειμένο σε κύματα 15 μέτρων. Στο κατώτατο σημείο του κυματισμού οι αντεπίστροφοι διαχύτες πιέζονται προς τα κάτω (δηλ. μερικώς αναρροφούνται). Στο ανώτερό τους σημείο τα κύματα των 15 μέτρων προκαλούν φαινόμενο αναρρόφησης και αυξάνουν υπερβολικά την εκροή από το σύστημα.
Κατά τη διάρκεια χαμηλής παροχής, αυτή η ελκτική δύναμη κυμάτων προκαλεί προβλήματα δημιουργώντας θύλακες αέρος που οδηγούν σε υδραυλικό πλήγμα.

Αρχικά, για την αντιμετώπιση του φαινομένου, εξετάστηκε η περίπτωση αφαίρεσης ενός αντεπίστροφου διαχύτη TF-2, ώστε να είναι δυνατή η εισροή νερού στον αγωγό για την αποφυγή των θυλάκων αέρος. Τελικώς, προτιμήθηκε η τοποθέτηση μίας βαλβίδας TF-2 ανάποδα, που θα λειτουργεί σαν βαλβίδα κενού, ώστε να επιτρέπεται η εισροή θαλασσινού νερού όταν υπάρχουν μεγάλα κύματα, ενώ δεν θα παρουσιάζεται εισροή σε περιπτώσεις χαμηλού κυματισμού. Παρόλο που αυτή είναι μία ακραία περίπτωση που προκαλεί θύλακες αέρος, όλα τα συστήματα εκροής με διάχυση υποβάλλονται σε ισχυρό κυματισμό, και χωρίς αντεπίστροφους διαχύτες τα συστήματα θα γέμιζαν με άμμο και πέτρες.